معماری بهینه سازه پهپادهای بال لامبدا (پهبال) در فاز طراحی مفهومی، به دلیل پیکربندی نامتعارف و نداشتن اطلاعات تجربی منتشر شده از این نوع هواپیماها، به یک چالش مهم تبدیل شده است. این مقاله با هدف توسعه ی یک روش جدید، برای طراحی معماری سازه هواپیماهای نظامی نامتعارف نسل جدید؛ به ویژه برای پهبال ها تهیه شده است. در این روش، ابتدا به بررسی پارامترهای موثر بر روی معماری سازه این نوع هواپیماها پرداخته شده و سپس برای ارائه یک متدولوژی کلی برای معماری سازه، به بررسی رفتار هندسی نامتعارف این پرنده ها با کمک تحلیل مودال پرداخته می شود. نتیجه این تحلیل مودال، تقسیم هندسه هواپیما به زیر بخش های معمولی؛ با معماری های شناخته شده کلاسیک است. معماری سازه پهبال با ترکیب معماری سازه زیر بخش های پرنده و توجه به مواردی مانند الزامات مربوط به نصب سیستم ها، الزامات پنهان کاری و طراحی ماژولار سازه انجام شده است. برای بهینه-سازی معماری سازه، از یک مدل پارامتریک در نرم افزار CATIA استفاده شده است تا برای هدف حداقل وزن، موقعیت و ابعاد هندسی اعضای سازه ای بهینه شود. برای اعتبار سنجی نتایج، بیشینه تنش استاتیکی و بیشترین جابجایی سازه به کمک نرم افزار MSC/Patran محاسبه و با مقادیر بدست آمده از پروسه بهینه سازی مقایسه شده اند. تحلیل دینامیکی و پایداری کمانشی پوسته های کامپوزیتی سازه نیز در ادامه کنترل شده است. متدولوژی ارائه شده به صورت یک نمونه مطالعاتی بر روی یک پهبال هدف تشریح شده است. وزن سازه بهینه-سازی شده نیز با نمونه های تحقیقاتی پهبال های همرده تأیید شده است.

مساله برنامه ریزی پرواز شرکتهای هوایی، به طور کلی شامل چهار مساله «زمان بندی پرواز»، «تخصیص ناوگان»، «مسیریابی و تعمیر و نگهداری هواپیما» و «زمان بندی و تخصیص خدمه پروازی» می باشد. در این پژوهش برای نخستین بار مدل ریاضی برنامه ریزی پرواز با ادغام چهار زیر مساله اخیر به طور پیوسته، ساخته و در این مقاله ارایه شده است. اما با توجه به بزرگی مقیاس مدل توسعه یافته، حل آن با بکارگیری روشهای متداول تحقیق در عملیات امکان پذیر نمی باشد، لذا در حل این مساله از روش ابتکاری الگوریتم ژنتیک استفاده شده است. مدل ارایه شده برای داده های واقعی یک شرکت هواپیمایی داخلی به کمک الگوریتم ژنتیک حل شده است. خروجی این مدل علاوه بر زمانهای ورود و خروج پرواز، برای هر مبدا - مقصد، نوع ناوگان تخصیص یافته، هواپیمای تخصیص یافته در هر ناوگان به پرواز مربوطه و خدمه پروازی مربوط به پرواز را تعیین می نماید.

آمیزش میان زوجین گاه به صورت متعارف (وطی در قبل) و گاه به صورت نامتعارف (وطی در دبر) انجام می شود که این استمتاعات آثار و پیامدهایی هم از لحاظ پزشکی و هم از لحاظ فقهی دارد. از نظر پزشکی آمیزش نامتعارف اثرات سوئی همچون ابتلا به برخی امراض و انتقال بیماری ها، بی اختیاری مدفوع در زن و. . . را به دنبال دارد. از لحاظ فقهی نیز این نوع آمیزش نامتعارف (وطی در دبر) بر مساله عده، که یکی از موارد مهم در حوزه حقوق خانواده است تاثیرگذار است. در این نوشتار به این مساله پرداخته شده که آیا عده طلاق برای مطلق نزدیکی وضع شده است یا این که فقط مربوط به نزدیکی در قبل که روش آمیزش متعارف است، می باشد؟ این بحث به نحوی در قسمت ابتدایی ماده 1155 ق. م نیز مطرح شده و از آن وجوب عده برای مطلق نزدیکی برداشت می شود. در میان فقها نیز مشهور قریب به اجماع بر این باورند که بر انثای مطلقه در صورت نزدیکی چه از قبل باشد و چه از دبر، عده واجب است؛ قائلان به وجوب عده در صورت وطی در دبر به دلایل لفظی و لبی استناد جسته اند. نگارندگان با بررسی و نقد هریک از این ادله به این نتیجه دست یافته اند که وجوب عده تنها مرتبط به حالت نزدیکی در قبل است و نزدیکی در دبر ذیل حکم وجوب عده قرار نمی گیرد. با توجه به نتیجه فقهی فوق، می توان ماده 1155 ق. م را نیز اصلاح نمود.

برهم کنش بین الکترونی منشاء به وجود آمدن نظم در سیستم های همبسته قوی است. در این مقاله احتمال وجود نظم ابررسانایی در شبکه لانه زنبوری با استفاده از مدل هابارد مورد بررسی قرار گرفته است. پارامتر نظم ابررسانایی با استفاده از تابع گرین محاسبه شده و رابطه میان این پارامتر و چگالی الکترون ها به دست آمده است. بر این مبنا با در نظر گرفتن ابررسانایی متقارن نوع s، نشان داده می شود که برای شبکه لانه زنبوری احتمال ظهور ابررسانایی در بازه 0£x£0.5 وجود دارد. آلایش بهینه برای ابررسانایی مورد نظر در شبکه لانه زنبوری x=0.25 است.

وظیفه هدایت گری امامان علیهم السلام در نظام آفرینش اقتضا می کند که گاه از شیوه ها و پاسخ های نامتعارف استفاده کنند. ممکن است برخی از پاسخ ها با آموزه های دینی و یا داشته های علمی قطعی تنافی داشته باشند از این منظر داخل در عنوان مشکل الحدیث هستند. تتبع در پاسخ های امامان نشان می دهد شمار پاسخهای نامتعارف آنان در مقایسه با پاسخ های متعارف، بسیار اندک است و مبتنی بر نظام هدایت تحلیل می شود. مواردی همچون نهی از پرسش گری، اجمال گویی، تقیه، توریه، توجه به باورهای رایج، استفاده از روش جدل و پاسخ های اقناعی از گونه های پاسخ نامتعارف است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.